لحظه جایی برای گفتن

چقدر تلخیهای نوشته شده دركتابها و چه حجم عظیمی

از ولنگاری آدمها را لمس می كنم،

پسری كه در اوج جوانی و طراوت

خسته است،

دختری كه تنها روزهایش را سپری می كند،

نمی دانم 

اما احساس می كنم از

ورای این دنیا هستم و قاطی شان نشدم

یواشكی این روزها را نگاه می كنم

حال دلم خوب شود،

درست است كه عشق اوج بی آلایشی است،

اما خودت ببین

كلاهت را قاضی كن

غرور باید داشته باشم كه مرد باشیم